امروز : شنبه 5 مهر 1399 بروزرسانی:1399/07/02

گالری تصاویر
برای دیدن تصاویر بعدی روی تصویر کلیک نمایید

8:51 AM 1399/06/24 تعداد بازدید: 2
روزنامه «رسالت» روز گذشته، گزارشي تحت عنوان «صيد ترال بلاي جان صيادان» را منتشر كرد اما در متن اين گزارش، جاي اظهارات تخصصي مجموعه شيلات كشور خالي بود. براي روشن شدن ابعاد مسئله،  روابط عمومي سازمان شيلات ايران طي تنظيم مصاحبه خبرنگار روزنامه رسالت با «دكتر نبي الله خون ميرزايي» معاون وزير و رئيس سازمان شيلات ايران به ارائه تحليلي دقيق و منطبق بر واقعيت، از منظر تخصصي به حوزه صيد «ترال» پرداخت تا حاشيه سازي و بهره‌برداري سياسي از سوي برخي عناصر كه نيت خيرخواهانه‌اي ندارند،  باعث ناديده گرفتن اقدامات ارزشمند اين بخش نشود.

به گزارش روابط عمومي سازمان شيلات ايران، دكتر خون ميرزايي، اظهار داشت: صيد ترال  در سراسر دنيا انجام مي شود و حدود ۲۰ ميليون تن از كل صيد جهاني با اين روش، صورت مي پذيرد كه نزديك به ۲۵ درصد از مجموع صيد جهاني را در برمي گيرد. در ايران هم، سال ۹۸ حدود ۴۴ هزار تن ماهي و حدود ۶ هزار تن ميگو با اين روش صيد شده است، در واقع هم با روش ترالِ ميان آبي براي «فانوس ماهيان» و ماهياني كه در سطوح مياني آب زندگي مي كنند و هم در ارتباط با ميگو چون كفزي است از اين روش استفاده مي شود و تقريبا در حدود ۶ هزار تن ميگو و ۴۴ هزار تن ماهي از اين طريق به دست آمده است. 
رئيس سازمان شيلات در ادامه تاكيد مي كند: ترال براي گونه‌هايي كه با روش متعارف صيد نمي شوند، به كار مي رود. به عنوان مثال براي صيد «فانوس ماهيان» ناچارهستيم از اين روش استفاده كنيم، چون روش ديگري براي صيد وجود ندارد. تصور كنيد گونه اي از ماهي  در حدود  ۴ تا ۵ سانتي متر طول و نيم گرم وزن دارد، اين ماهي كوچك و ريز را با هيچ روشي غير از ترال نمي‌توان صيد كرد. يا ميگوي كفزي، با قلاب قابل صيد نبوده  و راهي به جز ترال براي صيد كردنش نيست. در تمام دنيا هم به همين روش صيد صورت مي‌گيرد.
دكترخون ميرزايي به اين مسئله اشاره مي‌كند كه تقريبا در ناوگان صيد ترال شامل فانوس ماهيان چيزي در حدود ۴۵۰۰ نفر مشغول به كار هستند. در ناوگان صيد ميگو در حدود ۱۰ تا ۱۵ هزار نفر مشغول به كارند و فعاليت صيادي را انجام مي دهند. با اين تفاسير بايد ببينيم آن انتقادي كه مدنظر است، درباره چيست؟ اگر درباره ميگو  باشد كه دوره صيد ما، دو بازه يك ماهه يا دوبازه  ۴۵ روزه  صيد انجام مي شود، درحالي كه دوره صيد ميگو در كويت، ۶ ماه است و ما نبايد  براي خود محدوديت غير منطقي ايجاد  كنيم و در واقع خودزني كرده و جامعه صيادي را كه جامعه مرزبان ما هستند، از شرايط كار محروم نماييم. بنابراين تشكل هاي رسمي و اتحاديه صيادي بايد در اين رابطه اظهارنظر داشته باشد، چون كساني كه خود را به عنوان صياد معرفي كرده و با رسانه ها صحبت مي كنند، مشخص نيست اين ها صياد مجاز هستند يا غيرمجاز. آيا حرف آنان صحت دارد يا ندارد. 
رئيس سازمان شيلات ايران در مورد نظارت هاي اين مجموعه توضيح مي دهد: «ما در شيلات براي نظارت بر ناوگان هاي صيادي به طور كلي، ۶ لايه نظارتي داريم، اولين لايه نظارتي مربوط به هنگامي است كه شناور مي‌خواهد از اسكله بيرون برود، در اين زمينه شناور و ادوات صيد كنترل مي‌شود، ديگر اينكه، بازرسي هم در يگان حفاظتي دريا انجام مي شود و روي كشتي هاي صيادي، سامانه «وي ام اس» فعال است و وقتي صيد مي آيد در اسكله تخليه شده و مجددا كنترل صورت مي گيرد و مخبرين محلي و همكاران مورد اعتماد ما در جامعه صيادي، در موضوعات مختلف به ما اطلاعات مي دهند و براي كشتي هاي غيرصنعتي فانوس ماهيان، ناظر مقيم مستقر است، بنابراين لايه هاي مختلف نظارتي وجود دارد و از طرفي مجازات هاي بازدارنده، حسب رسيدگي به تخلفات در كميسيون ها اعمال مي شود.» 
همچنين به منظور روشنگري بيشتر موضوع، «سيد پرويز محبي»، معاون صيد و بنادر ماهيگيري سازمان شيلات ايران در گفت‌و‌گو با خبرنگار روزنامه رسالت گفت: «مجوزهايي كه براي صيد ترال در منطقه سيستان‌و‌بلوچستان صادر شده، مربوط به شناورهاي كلاس فردوس هستند كه صدور مجوز اين شناورها به ۲۵ تا ۳۰ سال پيش بازمي‌گردد و كليدواژه «ژن‌هاي خوب» كه با كشتي‌هاي صيادي در منطقه چابهار فعاليت مي‌كنند، درست نيست و مصداق قابل قبولي هم ندارد. سرمايه‌گذاران  ۲۵ يا ۳۰ سال پيش در اين زمينه اقدام كرده‌اند و امسال در منطقه سيستان و بلوچستان، از ميان ۹ فروند كشتي، فقط ۵ فروند فعال شده اند و در چارچوب مشخصي تحت عنوان آيين نامه صيد فعاليت مي كنند، در اين آيين نامه جزئيات تمام فعاليت شناورها را قيد كرده ايم، از محدوده جغرافيايي تا زماني كه مي توانند  فعاليت كنند. در واقع تمام توصيه هاي لازم به مالكين شناور ابلاغ مي شود و آن‌ها موظف به رعايت هستند از سوي ديگر براي اين‌كه از صحت و سلامت عملكرد شناورها اطمينان حاصل كنيم، اقدامات نظارتي را دستور كار قرار داده ايم. از جمله پايش مستمر و شبانه روزي شناورها كه در واقع هم از استان مي‌توان اين كنترل را انجام‌داد و هم از دفتر تهران. ضمن اين‌كه در شناورهاداراي ناظر مقيم هستيم و اين ها تمام اطلاعات صيد را ثبت و ضبط مي‌كنند. اين شناورها مجاز به صيد ماهي مركب، حسون و سلطان هستند و از آنجايي كه صيد آن‌ها ترال است، طبيعتا بخشي از صيد مربوط به گونه هاي ناخواسته است كه مقداري از آن ۲۰ تا ۳۰ درصد مي باشد و بيشتر از اين نيست و اگر فشاري بر روي منابع و ذخاير آبزي داريم، نمي توانيم بگوييم حاصل فعاليت كشتي ها در آن منطقه است. در منطقه چابهار، فعاليت هاي غيرمجاز صيادي گسترده است و صيادان غيرمجاز،‌ انواع روش‌هاي صيد را به‌كار مي گيرند تا بتوانند از منابع آبزي استحصال كنند. فعاليت‌هاي غيرمجاز صيادي خرد آنقدر زياد  است كه تأثير منفي اش چنين وضعيتي را به‌وجود آورده است، اما براي شناورهاي متخلف، داراي كميسيون رسيدگي به تخلفات صيادي هستيم و برابر تخلف آنان مي توانيم تا سه ماه محروم كنيم و اگر ارتكاب تخلف، مجرمانه باشد، به محاكم قضائي فرستاده مي‌شوند و در آنجا برخوردهاي لازم صورت مي‌پذيرد.» معاون صيد و بنادر ماهيگيري سازمان شيلات ايران با اشاره به اين‌كه شناورها، كشتي را جايي هدايت مي‌كنند كه صياد سنتي توان استحصال منابع آبزي را در آن نقطه ندارد، توضيح مي‌دهد: اين‌گونه نيست كه شناور به منطقه صياد سنتي وارد شود. در واقع براي حريم‌ها،‌ تعريف و مرزبندي  انجام شده و هيچ گونه تداخلي با يكديگر ندارند. اگر تعدي و تخطي انجام شود، برخوردهاي لازم صورت مي‌پذيرد. شايد صيادي مجوز صيد نداشته باشد و به صورت غيرمجاز در آب فعاليت كند و در حريم شناوري يك كشتي وارد شود كه مجوز دارد. در اينجا شناور سنتي بدون مجوز نبايد ورودي داشته باشد. بنابراين برخي مسائل مطرح شده سياسي و حاشيه‌اي است و كساني كه اظهارنظر مي‌كنند بايد تخصص لازم را در اين حيطه داشته باشند، چون صرفا با ادعاي يك صياد بومي نمي توان بدون پايه هاي علمي، تحليلي ارائه كرد.
|
فایل های پیوست :

ارسال دیدگاه

( دیدگاه ثبت شد)